Video mobilización na Oficina Principal da Coruña

O día 9 de xullo ás 12:00 da maña concentrábamonos ante a OP da Coruña nunha nova mobilización contra o proceso de reconversión do Banco.

Reconversión de Bancos e Caixas por Decreto do PSOE

O pasado 26 de xuño o Goberno Central aprobaba o Real Decreto Lei 9/2009 sobre reestruturación bancaria, unha reconversión de Bancos e Caixas por decreto. O Goberno xustificou este decreto en base a unha “extraordinaria e urxente necesidade”, o que xunto ao monto total de recursos públicos que se dedicarán ao sector financeiro (90.000 millóns de euros que se suman aos anteriores 32.000 millóns) poñen en evidencia que estamos ante unha crise sistémica.

A actual crise ten a súa orixe nun modelo económico, o neoliberal, que reduciu as medidas de control e supervisión en toda Europa, permitindo un modelo de xestión das Entidades financeiras claramente especulativo. Hoxe a economía real está a pagar as consecuencias, entrando nunha recesión sen precedentes. Semella claro que sectores estratéxicos, como o financeiro, non poden estar ao arbitrio dos especuladores.

Non é menos certo que non todas as Entidades financeiras pasan polas mesmas dificultades, como recoñece o propio Goberno Central. En todo caso, e dado que a xestión realizada, nomeadamente nas Caixas de Aforros malia que tamén nos Bancos, provocaron a situación actual, hai que denunciar que o Goberno do PSOE non contempla esixir responsabilidades aos actuais equipos directivos.

Este Decreto Lei contempla

• Un plan de recapitalización das Entidades, unha nacionalización parcial e temporal do sistema financeiro ante a previsión de graves dificultades no sector. Para que posteriormente cando recuperen a senda dos beneficios, proceder á saída do Estado volvendo a mans privadas. Socialízanse as perdas e privatízanse os beneficios.

• Será o Banco de España, organismo responsable do control do sistema financeiro que agora debe ser rescatado, o que xestione os fondos e decida unilateralmente a reconversión do sector. Poderá impoñer fusións entre territorios, laminando as competencias das Comunidades Autónomas, entre elas de Galiza. Neste senso non é entendible o silencio do goberno de Alberto Núñez Feijóo, ante a invasión de competencias e dada a transcendencia da posible desaparición por absorción de Caixa Galicia ou de Caixanova.

• O Real Decreto contempla tamén a posibilidade de que o Banco de España poda liquidar Entidades, traspasando os depósitos e os activos a outras entidades ou ao FROB, sen facer ningún tipo de mención ao emprego.

• Esta reconversión por Decreto pode afectar a máis dun 30% do persoal, 75.000 persoas a nivel do Estado e ata 5.000 postos de traballo en Galiza, que poderían ser máis no caso de que se produza unha absorción das Caixas Galegas.

Queremos deixar clara a nosa oposición a un Decreto que dilapida recursos públicos, exime de responsabilidades aos malos xestores e prevé unha reconversión por Decreto incluíndo a liquidación de Entidades.

Por último, a nosa firme oposición a calquera absorción de Caixa Galicia ou Caixanova que leve a perda do seu carácter galego, e a desaparición das Sedes Centrais e dos Servizos Centrais das cidades de A Coruña e Vigo.

Cunha concentración en Lalín retomamos as mobilizacións

Dende que comezou a reconversión de BBVA a mediados de 2007 co Proxecto Velázquez e o Proxecto Clima, na Sección Sindical da CIG viñemos opoñéndonos á súa implantación con todos os medios ao noso alcance.

Así, o 18 de xuño retomamos as mobilizacións que iniciaramos no 2008, nesta ocasión en Lalín, en protesta pola continuación do proceso de reconversión do banco, a destrución de emprego, o peche de oficinas, e as presións e carga de traballo coa que se está a saturar ao persoal no BBVA.

Entrementres, así está o banco e a súa cúpula:

• 6.500 millóns de euros de beneficio en BBVA nos últimos 15 meses a pesares da crise.
• 20 millóns de accións para os anos 2006 a 2008, e 60,5 millóns de accións para o período 2009 e 2010: Son as cantidades aprobadas na Xunta de accionistas 2009 para repartir entre a cúpula directiva.
• 5,3 millóns de euros de salario e 72,5 millóns de euros acumulados no plan de pensións, é o que cobrou en 2008 o Presidente de BBVA.

E así está o persoal:

• Dende xaneiro de 2008 ata marzo de 2009, van quince oficinas pechadas en Galiza con 140 empregos menos e trescentas no Estado español, con rebaixa de 2.170 postos de traballo. E van continuar os peches e a destrución de emprego, aínda que a rede galega xa fora minguada en anos anteriores, a pesares de ser a máis rendible e produtiva do Estado.
• Xa se leva denunciado en numerosas ocasións que OP Plus non funciona ben, nin en Málaga nin en Perú, e que a deslocalización e externalización de servizos só aportan carga de traballo e reclamacións para nós.
• Non hai bastante cobertura de postos por baixas ou vacacións.
• Postos fixos de caixa ou de xestor administrativo estanse a cubrir con contratacións temporais, impedindo que xente formada e competente consolide os seus postos e cargando máis aínda de traballo ao persoal fixo, que periodicamente ten que formar ás novas incorporacións temporais.
• Remata o Plan de Prexubilacións a partir dos 50 anos, no que ofertaban o 82% do salario conxelado ata a idade da xubilación real por resultar “caro” para o banco.
• Ofértanse baixas “voluntarias” na empresa, realizando unha oferta económica para que o persoal abandone o posto de traballo.
• Non consolidación de moitos dos contratados/as recentes, e non contratación de novos traballadores/as.
• Ofértanse tamén novos modelos de suspensión de contrato cunha fiabilidade máis que dubidosa.
• Presións, seguimentos especiais, auditorías ou aperturas de expedientes para que se acepten baixas, traslados ou outras modalidades de suspensión temporal de contrato.

Nembargante, o que lle preocupa ao banco é que non lles gusta o resultado da enquisa de satisfacción: ¿Quen podería estar satisfeito/a nestas condicións?

Ante esta grave situación, a CIG vai seguir coas mobilizacións e outras actuacións para denunciar o proceso de reconversión do BBVA e impedir a destrución de emprego, pero é cousa de todos e todas facer forza para acadar estes obxectivos.

Galiza, 19 de xuño de 2009

Non á reconversión do BBVA

Nin externalización nin deslocalización

Polo mantemento dos postos de traballo na nosa terra

A mobilización nos medios: La Voz, e no Faro de Vigo

Balance Sindical nº 20

Xa está na rúa o voceiro da Federación, un novo número da edición en papel do "Balance Sindical", podes consultaro en internet a través do seguinte enlace.

Balance Sindical n 20

Publish at Calaméo or browse others.

Manifestación en solidariedade co Metal.

O martes 9 de xuño ás oito da tarde terá lugar unha manifestación na cidade de Vigo, convocada por CIG, CCOO e UGT, en solidariedade coa loita do Metal e en apoio aos milleiros de traballadores que despois de seis xornadas de folga continuarán nesta semana cunha nova convocatoria de folga, que desde o mércores será indefinida e que o venres esta folga terá carácter xeral polo que están chamadas todas as empresas do sector, mesmo aquelas que teñen convenio propio. A continuación reproducimos un folleto que vai ser repartido á cidadanía, chamando á convocatoria desta manifestación, que sairá ás oito da tarde do cruce de Gran Vía con Urzáiz e que rematará na Praza da Estrela.

Os traballadores e traballadoras do Metal a toda a cidadanía

Queremos transmitirvos a nosa verdade por medio deste escrito xa que os acontecementos diarios son constantemente deformados interesadamente por algúns medios de comunicación, que tamén son empresas.

Antes de nada pedir desculpas polos trastornos que causamos nas nosas manifestacións, e sobre todo cando son disoltas de xeito brutal pola policía recaendo tamén nos cidadáns os golpes e pelotazos. Incluso os danos materiais nos negocios que por darnos acollida aos manifestantes, as súas cristaleiras son abatidas a queimarroupa en diferentes lugares da cidade.

Os 23.000 traballadores do Sector do Metal na Provincia, soldadores, mecánicos, chapistas, caldereiros, electricistas, torneiros, fresadores, pintores, fontaneiros, etc, somos os pais dos mozos e mozas que andan polas rúas da cidade, somos os irmáns, primos, fillos e fillas, os amigos e amigas que coñecedes, os amigos dos vosos fillos e das vosas fillas, somos como a inmensa maioría, traballadores que cobramos sobre mil euros en oito horas, e como non chega para pagar os gastos da casa e todo o demais, moitos de nós traballa once horas ao día, e por esta razón, cando chegamos aos cincuenta anos temos diferentes lesións incurábeis.

Todos os anos vemos falecer algún compañeiro en accidente laboral, mentres os nosos Patróns non renuncian aos seus chalets con piscinas nin aos seus barcos nin as grandes comidas nos mellores restaurantes. Eles nunca acaban pobres. Moitos empresarios non cumpren a Lei que é o noso Convenio, e traen traballadores de fora pagándolles a metade do salario, porque nós debemos resultarlles caro. Esta é a verdade do Metal.

Pedimos 0,50€ de incremento por hora traballada, pero eles xa subiron mais de 3 € na mesma hora aos seus clientes. Falan de crise e aproveitan para despedir de maneira barata, mentres reciben millóns de axuda pública do diñeiro que nos pagamos como impostos. Din que xa perderon 70 Millóns de € con esta Folga, pois con este diñeiro pagarían 6 anos do incremento salarial que pedimos. Din que resultamos caros con esta crise, pero os nosos salarios son moito mais baixos e temos mais contratos precarios que en Cataluña, Madrid, Francia, Alemania, Bélxica, ou acaso nestes lugares non lles afecta a crise?

Pensa en quen son os Agresores e quen os Agredidos. O noso Convenio axuda a mellorar o resto dos Convenios, por esta razón toda a Patronal quere vencernos, someternos e voltar a ter ao 70% de traballadores eventuais, despedir libremente, contratar ETTs, non pagar as horas extras obrigadas, non dar os días de descanso, e quedarse cunha parte maior dos nosos salarios. A nosa loita é por dignidade e ti sabes do que falamos.

Vídeo: Un ano de loita contra a reconversión no BBVA

O 17 de maio todos/as a Santiago

“Unha lingua é máis que unha obra de arte; é matriz inesgotable de obras de arte”

“Se aínda somos galegos é por obra e graza do idioma”

CASTELAO “Sempre en Galiza”

Xa as ordenanzas do gremio dos cambiadores, os banqueiros da idade media, datadas no ano 1490, foron escritas en galego e regulaban o uso do galego na relación coa clientela.

Cincocentos anos despois o galego sobreviviu a imposicións e prohibicións, e sigue estando presente na nosa vida como pobo e tamén no noso sector na relación comercial coa clientela, e entre os traballadores e traballadoras.

Pero é certo que perdemos un dereito que tiñamos os galegos e galegas na época dos cambiadores hai máis de 500 anos, hoxe non é posible manter unha relación interna coas empresas na nosa lingua. As normas non están en galego, os cursos de formación non son en galego, as instrucións que recibimos non están en galego e en moitos casos falar galego “no ayuda en la carrera profesional”.

Pero o que sucede no sector financeiro non é un caso illado; só hai que coller un xornal, acender a televisión, escoitar a radio, ir ao cine ou ter un xuízo para ver que o galego, malia ser o idioma maioritario en Galiza, está infra-representado en amplos ámbitos da nosa vida cotián.

Con todo, o idioma que nos une está sendo vítima dun ataque descarnado, centrando un debate político ficticio por intereses electoralistas, tratando de convertelo nunha fonte de confrontación.

É por iso que este 17 de maio, Día das letras galegas, é un día festivo, pero tamén de compromiso.

O 17 de maioManifestación nacional en prol da nosa lingua

Ás 12 horas na Alameda de Compostela